Het afgelopen jaar was voor mij volstrekt anders dan anders en gelukkig is de afhandeling van de nalatenschap van wijlen mijn vader in Zwitserland tot op een paar kleinigheden na afgerond.
Alles wat ik in de afgelopen maanden hebt meegemaakt en voortschrijdend inzicht in de afgelopen weken door innerlijk onderzoek en nauwkeurig luisteren naar mijn lichaam heeft mij doen besluiten de systemische blik tot het einde van dit jaar (31-12-2026) gesloten te houden.
Na 24 jaar systemisch werk te begeleiden en bijna 30 jaar Sjamanisme te beoefenen deze komende maanden te benutten om pas op de plaats te maken, ruimte te nemen om alles grondig te verwerken. In dit proces ook te her kalibreren en zorgvuldig na te voelen waar mijn plek nu in mijn privé en professionele leven is.
Ik voel mij net zoals de waterdruppel in de afbeelding hierboven, nog niet weer geland, ergens tussen wat was en wat nog gaat komen. Deze plek wordt ook liminal space, tussenruimte, genoemd, en ik neem dit jaar de tijd om deze plek te verkennen. In de wetenschap dat mij hele systeem van herkomst, doordat ik en mijn zusje nu geen levende ouders meer hebben zich sinds de dood van onze vader opnieuw gaat rangschikken. Deze beweging is voor mij in de diepte waarneembaar in haar complexiteit en ik ontrafel telkens weer elementen hiervan. Een concrete inzicht deel ik hier graag met jou:
Ik kom uit een systeem, waarin niemand een eigen plek heeft/had omdat er al generaties lang sprake is van dysfunctionele patronen, oorlog, vluchten, huiselijk geweld, verslavingen en grensoverschrijdend gedrag. Mijn lijf reageerde tientallen jaren zeer sterk op geluiden als bijvoorbeeld iets kapot viel. Als ik of iemand anders een kopje liet vallen krop ik automatisch in elkaar, voor dat ik er erg in had en innerlijk gingen alle alarmbellen af. Uiteraard is dit door therapieën en traumaverwerking door de jaren heen veel minder geworden, maar er bleef een initiële schrikreactie over, telkens als ik het geluid van kapotvallend servicegoed hoorde. Toen ik de laatste keer uit Zwitserland terugkeerde viel na het douchen een glazen fles Weleda olie op de badkamer tegels pal naast mijn blote voeten in duizend stukjes en het was voor het eerst in mijn hele leven, dat mijn lijf ontspannen bleef, ik niet in paniek raakte en rustig alles kon opruimen. Dit moment is mij bijgebleven, als tastbare indicator dat er in mij en mijn systeem dusdanig rust is ingekeerd dat ik niet meer mee resoneer 🙂 ook niet in de diepte of op de achtergrond. Ik ben nu pas helemaal vrij van dit bepaalde resonantieveld, dat ik uiteraard vaker heb verkend, ook middels opstellingen en waarvan ik weet dat het zowel met de eerste als ook de tweede wereldoorlog te maken had.
Na het begeleiden van mijn vader in zijn sterfproces, het afhandelen van de berg administratie die op zijn dood volgde, alle uitdagingen die ik de afgelopen maanden met een heldere geest en een open hart ben aangegaan en de verschuiving in ons systeem voel ik nu een stukje meer innerlijke vrijheid en rust. Hiervan en van mijn onderzoek: hoe nu op een wijze manier verder, daar neem ik de komende maanden tijd een aandacht voor.
Je blijft mijn seizoensgebonden nieuwsbrieven ontvangen, ondanks de praktijk gesloten is.
Hartelijk bedankt alvast voor jouw geduld en begrip en wie weet zien we elkaar in 2027.
Een fijne zomer toegewenst,
met hartelijke groet,
Sabine
Geef een reactie